Është e natyrshme që e gjithë vëmendja e sotme e politikës aktive shqiptare dhe e analistëve të shtypit të jetë e orientuar drejt reformës zgjedhore dhe modaliteteve që duhen zgjedhur me kujdes dhe kompromis të gjerë për të siguruar një proces edhe më të mirë zgjedhor në zgjedhjet e ardhshme elektorale. Pa dyshim që debati mbi reformën zgjedhore është një debat i madh dhe i gjerë që përfshin në vetvete shumë faktorë dhe aktorë, por unë besoj se pikësëpari njeriu nr. 1 dhe më i interesuari për këtë reformë është kryetari i Partisë Socialiste, z.Rama.

Eshtë z.Rama, i cili për gati një vit me radhë ka organizuar 1001 net aktivitete të mbushura me parulla, të cilat në thelb tentonin të godisnin besueshmërinë e ligjit aktual zgjedhor, si edhe besueshmërinë e gjithë procesit zgjedhor të kryer në Shqipëri jo vetëm vitin që shkoi, por të gjitha palët e zgjedhjeve të marra së bashku. Duke e marrë për të mirëqenë shqetësimin e z.Rama, lidhur me proceset elektorale në vend, gjykoj se nuk do të kishte vend më të mirë dhe të përshtatshëm për të ngritur të gjitha shqetësimet e tij sesa në një tryezë bisedimi për reformën zgjedhore. Gjithashtu, po duke vazhduar ta marr të mirëqenë shqetësimin e tij, s’do të kishte rast më të mirë për të sesa ky i sotmi, ku të gjitha partitë parlamentare, të nxituar kryesisht nga LSI, e cila e ka pasur reformën zgjedhore edhe si pikë të marrëveshjes qeverisëse, janë shprehur se janë gati të kontribuojnë për të reflektuar në ligj dhe kod edhe të gjitha ato probleme dhe pretendime që janë ngritur gjatë kësaj kohe nga Partia Socialiste.

Gjithashtu z.Rama do të merrte edhe një vlerësim të veçantë nga komuniteti ndërkombëtar i cili fare qartazi për shumë herë me radhë i ka bërë thirrje që të ulet në tryezat e dialogut dhe të kanalizojë problemet që konstaton në rrugë institucionale dhe jo në rrugica që duan gjithnjë drite, por nuk ndriçohen asnjëherë. Të brendshmet e patës në restorant “Krokodili” duhet të kenë dhënë tashmë një efekt tek i gjithë organizmi i PS që i ka përtypur dalëngadalë të gjitha qëndrimet e ndërkombëtarëve, prandaj ulja sa më parë në tryezën e reformës zgjedhore do të mundësonte edhe një ’tretje normale’ të të gjithë këtij presioni të bërë gjatë kësaj periudhe.

Por nga ana tjetër ka gjithnjë një variant jo shumë optimist për PS që Rama po e bën gjithë fushatën e poteres nëpër atdhe e jashtë tij vetëm e vetëm për të ruajtur pozitat e veta si kryetar i PS dhe duke shpresuar se rruga e rrugës dhe e aksioneve jashtë institucioneve do t’i mundësojë atij dhe vetëm atij një fitore në tavolinë të Bashkisë së Tiranës edhe për një mandat tjetër qeverisës. Kështu Rama do të mund të vazhdonte sagën e dhënies së lejeve të ndërtimit dhe do të ruante edhe marrëdhënien e tanishme me biznesin e ndërtimit në vend një pjesë e vogël e të cilit ende mbetet një sponsorizues i majmë i dëshirave dhe nevojave personale të kryetarit. Kjo rrugë jo vetëm që do të dëmtonte në afatgjatë PS dhe të gjithë ata të cilët kanë hyrë aty jo për të bërë pazare por për të bërë politikë por në një farë mënyre rrezikon t’i heqë shansin e rizgjedhjes apo zgjedhjes në krye të bashkive edhe atyre kandidatëve potencialë të PS të cilët gëzojnë një farë reputacioni në qytetet e tyre dhe ku elektorati ka një traditë të qëndrueshme të votimit të kësaj partie. Mbetja e PS jashtë bisedimeve të reformës zgjedhore praktikisht do të rezultonte në një goditje tjetër edhe më të madhe që kjo parti do t’i jepte besimin që opinion publik ka tek ajo, si edhe do të ulte ndjeshëm besueshmërinë në popull se qëllimi real i kësaj partie është të qeverisë vendin për ta çuar përpara drejt BE.

Sigurisht që nuk është vonë dhe ka gjithë vend për përmirësim, edhe aty ku duket se çdo shpresë ka marrë fund dhe se nuk ka rrugë kthimi. PS ka ende kohë për t’u bërë pjesë e reformës zgjedhore dhe debatit mbi të, sigurisht nëse Rama do të ketë ende vullnet dhe dëshirë për të bërë politikë e do të heqë dorë nga rruga e terrorizimit të politikës.